|بیکاری وارزوی دل|

|بیکاری وارزوی دل| وقتی صبح به سختی ازرختخواب گرم ونرم باحاذبه ای ده برابرجاذبه زمین ازخواب شیرین ابان ماهی بلندمیشی ومیای دانشگاه ومث تمام یکشنبه هاصبح که دلت نمیخوادتوازمایشگاه گیاهی حضورپیداکنی چون استادش رومخ ادمه وبعدکه وقتش تموم میشه ومیری باخوشحالی سرکلاس استادی که دوستش داری یعنی استادگیاه شناسی وبعداز10دقیقه استادنمیادوبایدتاساعت13منتظرباشی تاازمایشگاه بیوشیمی شروع بشه وباخودت فک میکنی زرنگی کنم وبرم ازمایشگاه بیوشیمی تازودبرم خونه ودرکنارداداش ومامان ناهاربخورم وبخوابم وعصربشینم درس بخونم بایه پلک بهم زدن میبینی تمام افکارقشنگ